De hedendaagse multinationale en vaak ook nationale onderneming is ingericht als een verzameling van juridisch zelfstandige vennootschappen en rechtspersonen, die organisatorisch zijn verbonden in een economische eenheid. Achterliggende gedachte is dat deze dochtermaatschappijen zoveel mogelijk de aansprakelijkheden voor het deel van het concern opvangen, waar de winsten worden genoten (de moedermaatschappij). Het gaat dan vaak om ondernemingen, die in meerdere landen economische activiteiten ontplooien.

Het rechtsverkeer vraagt van concerns dat zij zich flexibel opstellen/inrichten en ten behoeve van hun activiteiten met aansprakelijkheden op juridisch verantwoorde wijze kunnen 'schuiven'. Zo is het mogelijk dat van een moedermaatschappij gevraagd wordt, dat zij vrijwillig aansprakelijkheid accepteert voor dochtermaatschappijen. Dit is het afgeven van de zogenaamde '403-verklaring'. Ook kunnen garanties worden gevraagd om risico's te spreiden binnen het concern. Hetzelfde kan worden bereikt door het verstrekken van zekerheden, borgstellingen, etc.

Met behulp van verschillende juridische constructies is het dus mogelijk om aansprakelijkheden en financiële risico's af te dekken. Toch komt het voor dat ondernemingen aan onvrijwillige aansprakelijkheid worden blootgesteld. In veel gevallen gaat het dan om de situatie, waarin een dochtermaatschappij geen verhaal biedt en schuldeisers zich rechtstreeks wenden tot de moedermaatschappij.

De juridische problematiek van concernaansprakelijkheid stelt niet alleen hoge eisen aan de kwaliteit van juridische dienstverlening. Ook vraagt het om een internationaal netwerk om op slagvaardige wijze grensoverschrijdend op te kunnen treden. Onze gespecialiseerde advocaten beschikken over deze kwaliteit en kunnen via korte lijnen snel en doeltreffend handelen. Ook buiten Nederland in samenwerking met onze partners in CMS.